A que idade debemos deixar de conducir


Frecuentemente podemos ler nos xornais que unha persoa maior provocou ou tivo un sinistro de tráfico. Paralelamente, como reacción á noticia, son moitas as opinións e comentarios que aparecen nos distintos medios de comunicación apuntando que o problema foi a avanzada idade da persoa que conducía. Isto sempre suscita polo menos durante uns días unha discusión en diversos ambientes sociais. Pero ninguén arrisca a dicir cal é exactamente a idade na que nos facemos maiores para guiar un vehículo.

Tampouco ningún organismo oficial ou vinculado ao mundo da automoción propón un debate serio onde, segundo o noso parecer, deberían estar representantes de distintos colectivos, como por exemplo autoescolas, psicólogos, profesionais da saúde, técnicos de tráfico da Administración, profesionais da industria automobilística e calquera outro que poida achegar datos e conclusións nun tema tan importante para a seguridade viaria.

O primeiro que entra en conflito neste tema é que non todos os seres humanos envellecemos de igual maneira. Entón, por que, se un condutor se encontra en óptimas condicións (segundo el), ten que deixar de conducir? Por outra banda, quen llo impide? Á maioría das persoas non lles gusta deixar de guiar un vehículo por convicción propia, é algo así como renunciar á independencia de movementos que nos dá o automóbil e, ademais, asumir que somos “vellos”. Ou sexa, que, aínda que xa non estea capacitado, o máis seguro é que siga conducindo o seu coche, a non ser que alguén o obrigue a deixalo, nalgúns casos a propia familia, que é consciente das súas limitacións e do perigo que supón que colla o volante.

Os fabricantes son conscientes da cantidade cada vez maior de poboación envellecida no mundo desenvolvido. Xente xubilada cun poder adquisitivo que lle permite ter o seu coche, mellor ou peor, e gozar del facendo quilómetros, xa que dispón de todo o tempo para ela. Unha parcela moi grande de mercado que non poden deixar fuxir; teñen que vender todas as unidades posibles e unha máis. Se, por exemplo, agora saíse unha lei europea que prohibise conducir aos maiores de 75 anos, cantos automóbiles se deixarían de vender? Pode permitir a feble economía da UE esta perda de potenciais clientes? Serían moitos os traballadores que terían que ser despedidos, novamente, na industria automobilística do vello continente. Probablemente aos fabricantes é un tema que non lles interese tocar. Ademais eles alegarán, e é certo, que os coches de hoxe en día son máis sinxelos e “colaboradores” que os duns anos atrás, e que poden facer a condución máis doada e máis segura. Razón non lles falta. Hoxe poden frear sós, se imos por debaixo dunha velocidade determinada; os sistemas de iluminación melloraron moitísimo (por ex.: xenon, láser ou OLED), as luces prenden soas cando detectan que son necesarias, os limpaparabrisas actívanse sós se chove, identifican os sinais de velocidade, teñen un montón de axudas de freada e estabilidade, hai pneumáticos que poden rodar ata 80 km/h aínda que teñan unha picada e os cambios de marchas automáticos facilitan a condución. A pregunta a todo isto é se todos os avances tecnolóxicos actuais son suficientes para corrixir os erros de condución como consecuencia dunha idade avanzada.

Todas as novas incorporacións tecnolóxicas e os avances en seguridade e axudas á condución que se están a incorporar nos automóbiles fan que este debate sexa aínda máis aberto. Así e todo, deberiamos reflexionar entre todas e todos para ver en que momento constituímos, por culpa da nosa idade ou das nosas condicións físicas, un perigo na estrada.


DESCARGA A REVISTA EN FORMATO PDF
Número 233 (7-16)
Número 232 (6-16)
Número 231 (5-16)
Número 230 (4-16)
Número 229 (3-16)
Número 228 (2-16)
Número 227 (1-16)
Número 226 (12-15)


© Sprint Motor