A prepotencia de Volkswagen


Despois de que saltase o escándalo das centraliñas amañadas da marca alemá Volkswagen, e xa pasaron varios meses, os usuarios afectados no noso país seguen agardando medidas concretas. Iso si, a descomunal maquinaria do fabricante xa está en marcha amosando todo o seu poderío en diversos campos como o do marketing, comunicación, relacións públicas, publicidade… Parece que é a fórmula escollida por VW ante o despiste xeneralizado dos seus clientes afectados, que en moitos casos non saben que facer. Persoas que confiaron nunha marca, ata aquel momento, de recoñecido prestixio.

No número de setembro de 2013 nunha entrevista en SPRINT MOTOR o director xeral do Grupo Breogán, José Ramón Ferreiro, dicía: "A relación cliente/concesionario constrúese a base de algo que para min é fundamental nesta vida: a confianza". A confianza está presente nas relacións humanas ao longo de toda a nosa vida. Unha confianza que no caso de Volkswagen foi traizoada polos escuros intereses de vender un produto que na realidade non ofrecía o que realmente se mercaba e ademais non cumpría coa normativa legal.

Aínda que a marca pode controlar dalgunha maneira a comunicación mediática que lles chega aos usuarios (o seu poder neste campo é colosal), as redes funcionan con outro esquema, digamos menos sumiso. Así podemos ler en distintos foros das redes sociais cousas como: “Eu tiven un Golf da cuarta xeración e quedei moi satisfeito, incluso co prezo de venda cando me desprendín del, pero na actualidade non me inspira confianza a marca. Por iso optarei por buscar un modelo alternativo doutro fabricante”. Outro reza da seguinte maneira: “Acabo de vender un Passat diésel co que cheguei a facer case 300.000 quilómetros sen apenas problemas e a miña idea sempre foi reemprazalo polo mesmo modelo en vigor de Volkswagen cando o cambiase. Agora xa non penso igual, migrarei cara a outra marca alternativa que vexa que non engana á xente. Coido que a honestidade é unha cualidade básica nesta vida”. Mentres tanto, Volkswagen segue a mirar, polo menos no noso país, cara a outro lado.

Por outra banda, no número anterior, o noso colaborador Emilio Blanco titulaba a súa opinión “Como que non pasaba factura”, achegando datos económicos que denotan claramente que isto vai ser un proceso longo. E, por suposto, parece que vai pasar factura... e todo indica que moi cara.

Blanco di na súa opinión, entre outras cousas, que “de momento, o Grupo Volkswagen trata de curar a grave ferida que ten nos Estados Unidos e parece que o medicamento receitado é o axeitado”... “Os propietarios poderán escoller entre que a marca lles compre o coche co valor que teña nese momento, o amaño do vehículo ou a anulación dos contratos de alugueiro con dereito a compra”.

E nós preguntamos: E en España que? E polo momento Volkswagen non deu unha resposta clara e satisfactoria, ata o punto de que diversas asociacións de consumidores e agrupacións automobilísticas comezaron a organizarse para pedir contraprestacións para os afectados por esta estafa. Un engano que en ningún momento inoculou modestia ao fabricante xermano, que parece que segue pensando que só dará unha cumprida resposta aos preitos que se lle presenten. Para estes posibles procesos xudiciais tamén xoga coa vantaxe de contar cunha nutrida gama de asesores xurídicos especializados neste tema, e unha caixa forte cunha millonaria provisión de fondos.

A arrogancia parece que sitúa a Volkswagen máis preto de Deus que dos seus pecados terreais, enganando aos seus clientes e seguidores, que ata o momento estaban convencidos de que o xigante alemán nunca traizoaría a súa confianza ofrecendo produtos de calidade e garantía certificada. A súa contundente resposta e indemnizacións aos afectados aínda non se viu. Prepotencia en estado puro.


DESCARGA A REVISTA EN FORMATO PDF
Número 232 (6-16)
Número 231 (5-16)
Número 230 (4-16)
Número 229 (3-16)
Número 228 (2-16)
Número 227 (1-16)
Número 226 (12-15)


© Sprint Motor