Michael Phelps e o motor galego
Se hai alguén que salientase nestas olimpíadas de Pequín ese é, sen ningunha dúbida, o nadador -ou mellor dito o fenómeno- norteamericano Michael Phelps. Agora o lector preguntarase: e que ten que ver Phelps cos nosos deportistas do motor?
O primeiro punto de encontro é que todos son deportistas, iso si, con traxectorias e especialidades ben distintas.
Por que distintas? Pois comezando polo principio: formar un deportista. No caso do norteamericano, os seus orixes veñen de lonxe, pois xa de neno contaba cunha piscina ó seu dispor. Algo elemental si se quere ser un nadador. Pola contra, os nosos pilotos carecen de circuítos para comezar a desenvolverse e adestrarse, coma futuros deportistas de elite. Así, chegar á Fórmula 1 só pode ser un milagre ou un caso raro,como o do asturiano Fernando Alonso. Partimos pois de que nos tempos que corren e sen infraestruturas básicas é difícil chegar a ser alguén a nivel mundial.
Neste senso, a ineptitude e a falta de visión foi común nos distintos gobernos autonómicos que tivemos até a data de hoxe. As federacións implicadas -tanto a de automobilismo coma a de motociclismo- tampouco estiveron (nin están) á altura do que requiren os deportistas e os seareiros, pouco fixeron e pouco acadaron. Outras institucións provinciais ou locais non foron quen de aproveitar o tirón do motor para dinamizar as súas zonas de influencia con pequenos circuítos válidos para carreiras de karts, minimotos, scooters ou ciclomotores. Mesmo de coches, como é o caso dos circuítos galegos onde se disputan as probas de Slálom.
Sempre que se fala de circuítos pénsase en cousas coma Montmeló. Porén, nós referímonos a comezar con proxectos máis pequenos e económicos para que os nosos Michael Phelps en potencia demostren se están ou non cualificados. Un exemplo pode ser o circuíto galego da Pastoriza. Doutro xeito sería practicamente imposible que fixesen visibles as súas virtudes nesta especialidade, porque a opción de adestrar nunha estrada xeral é ilegal e non serve para nada.
O apoio institucional é moi importante para os deportistas de elite. O adestramento de alto nivel non é conciliable cun traballo de oito horas diarias. É máis, require dunha dedicación absoluta, exactamente como leva facendo Phelps dende que lle saíron os dentes. En principio, o financiamento destes deportistas ten que vir dado dalgún xeito dende as distintas administracións e con criterios de equidade e igualdade para todos, máis adiante chegarán os patrocinadores privados.
As empresas tamén teñen aquí moito que dicir se queren que os deportistas galegos salienten polo mundo adiante e non só dean voltas polos treitos cronometrados de Galicia. Facendo ben as cousas, sairemos todos favorecidos. De maneira que, fóra da nosa terriña se decatarán de que aquí tamén temos calidade e bos pilotos. Apoiando ó noso deporte apoiámonos todos e obteremos un bo beneficio publicitario e de imaxe.
Capítulo á parte é a preparación física e psíquica. Esta última está totalmente desfeita cando os equipos se compoñen e fortalecen, de xeito único e exclusivo, a base de talonario. Este apartado, pola súa complexidade, pode agardar para outro intre.
Conclusión: temos pilotos e equipos moi ben preparados (iso si, totalmente autodidactas) mais fáltannos infraestruturas, patrocinadores e unha mentalidade máis ampla, pero que moito máis ampla, para ter un Michael Phelps galego do motor.
|
.JPG)